เมื่อ 2 วันที่แล้วนั่งเล่น M อยู่ ๆ ก้อมี Message จาก
พี่คนนึง เด้งขึ้นมา
ยินดีที่ได้เจอ says:
เมื่อไร แกจะเขียนถึงฉันในบลอกบ้างล่ะ
....If I catch you then you die ..... says:
เวงกำ จะให้เขียนไรล่ะ
ยินดีที่ได้เจอ says:
อะไรก็ได้ แสบๆคันๆ
....If I catch you then you die ..... says:
โรคจิตนะพี่เนี่ย
ยินดีที่ได้เจอ says:
ทีคนอื่นแกยังเขียนเลย
ยินดีที่ได้เจอ says:
ฉันให้เวลาแก เสาร์ อาทิตย์นี้
....If I catch you then you die ..... says:
ก้อเค้ามีเรื่องให้เขียนอ่ะ
....If I catch you then you die ..... says:
จะให้เขียนเรื่องไรอ่ะ
ยินดีที่ได้เจอ says:
ตามใจแก
ยินดีที่ได้เจอ says:
ในทัศนะของแกน่ะ
....If I catch you then you die ..... says:
ok ได้ ถ้ามีคนอ่าน ก้อจะได้เขียน
ยินดีที่ได้เจอ says:
อย่างน้อยก็ฉันอ่านแหละ
....If I catch you then you die ..... says:
เออ แม่งก้ออ่านกันอยู่ แต่ไม่มีคน comment เลยไม่รู้ว่าใคร
สนใจบ้างนี่หว่า
และนี่ก้อคือเหตุผล ที่ต้องมานั่งเขียนให้พี่มันอ่ะ
พี่ห่าไรวะ แมร่งไม่ยอมเขียนเอง (อิอิ อีกเหตุผลนึงก้อคือ
นู๋รู้สึกสำนึกผิดที่เคยทิ้งพี่ไว้ <ทางโทรศัพท์> ที่หาด-วนกร
คราวนั้นอ่ะ ถือว่าชดเชยให้แล้วกัน
ยินดีที่ได้เจอ says:
ก่อนกลับมาบ้านอ่านเรื่อง แอ้น มันคร่ำครวญว่ามันจะตาย
กูล่ะขำกลิ้ง
....If I catch you then you die ..... says:
ถ้าพี่เป้นนู๋พี่จะขำไม่ออกอ่ะ
....If I catch you then you die ..... says:
เวลานั้นอ่ะ แม่ง ตี 3 กว่าแล้วอ่ะ ทำให้นอน ไม่หลับ
ไปเลยอ่ะ เครียดแทนมันอ่ะ
ยินดีที่ได้เจอ says:
มันเชื่ออะไร้ กะหมอดูหมอเดา
ใครที่สงสัยเรื่องแอ๊นท์ มันคือเรื่องอารายกัน
ย้อนกลับไปอ่านได้ที่ มือถือดัง ตอนตี 2.30
ยินดีที่ได้เจอ says:
เหตุผลที่อยากเขียนทริปนี้มาก เพราะครั้งนี้พี่ไปเจอ
นักเขียน 2 คนโดยบังเอิญที่เชียงตุง
....If I catch you then you die ..... says:
อือม แล้วไงต่อมา
ยินดีที่ได้เจอ says:
นักเขียนคนนึงบอกพี่ว่า เขียนไปเถอะเป้นตัวของตัวเรา
อย่าคิดว่ามันจะเชย
ยินดีที่ได้เจอ says:
แกคิดดูสิ กวีซีไรต์สั่งให้ข้ามาเขียน
ยินดีที่ได้เจอ says:
ฉันก้อต้องเขียนดิ
เออดีเนอะนักเขียนบอกให้พี่เขียน แล้วพี่ก้อสาระ....
มาให้นู๋ เขียนต่อ (ระหว่างนู๋ กะ นักเขียน ครายสมควร
เศร้าใจเนี่ย) สรุปแล้วคือ อิพี่เธียรเค้าไปเจอ
คุณปองพล อดิเรกสาร และ อ.มาลา คำจันทร์
และนี่ก้อคือ 3-4 ประโยคสุดท้าย ก่อนที่อิพี่เธียรมัน
จะ off-line เอาตัวรอดไป
ยินดีที่ได้เจอ says:
อย่าลืมเขียนถึงพี่นะ เดี๋ยวจะออฟไลน์แล้ว
ยินดีที่ได้เจอ says:
รีดเสื้อก่อน วันเสาร์นี้ไปไหว้พระ 9 วัด
....If I catch you then you die ..... says:
เออ
....If I catch you then you die ..... says:
นั่งดูรูปพี่อยู่
ยินดีที่ได้เจอ says:
พีเพิลแคร์น่ะ
....If I catch you then you die ..... says:
เวงกำ
โห ยังจะมีหน้ามาทิ้งประโยคเด็ดอีก People Care
สรุปได้ใจความว่า ช่วงวันแม่ พี่มันหยุดยาว 9 วัน ไปเที่ยวที่
เชียงตุง ไปคนเด๋วซะด้วย พักเกสต์เฮ้าส์ และก้อตะลอน ๆ
ออกไปเที่ยวทุกวัน บางวันก้อสาระ.... ไปช่วยชาวบ้านเค้า
ปูพื้นอิฐวัด และก้อตะลอนไปเจอนักเขียน อย่างที่ว่านั่นแหละ
๏[ิ_-ิ]๏ ส่วนมากที่คัดมาจะเป็นรูป ธรรมชาติ และความ
เป็นอยู่ทั่วไป
๏[ิ_-ิ]๏ ส่วนภาพข้างล่าง ก้อจะเป็นรูปวัด และครัว ที่อิพี่เธียร
ไปช่วยเค้าปูพื้นอิฐ >> ตอนดูรูปบอกว่าเณร น่ารักดีเนอะ แมร่ง
ยังไม่วายมาแขวะกันเนอะ "ก้อเค้าอ้วนเหมือนแก" (สำนึกบาง
มะ นั่งเขียนให้เนี่ย)
๏[ิ_-ิ]๏ ชอบรูปนี้มากที่สุด มันสื่อความรู้สึกได้หลายอย่าง
ไม่ค่อยได้เห็นภาพแบบนี้
๏[ิ_-ิ]๏ และนี่ก้อคือ โฉมหน้าอิพี่เธียร หน้าแมร่งยังกะโจร
ไปบอกใครว่าพี่มียศเป็น "จ่า" จะมีใครเชื่อไหมเนี่ย
๏[ิ_-ิ]๏ อ่ะ ดูหน้ามันให้ชัด ๆ กันอีกครั้งนึง จะบอกว่า
วิว ข้างหลังเนี่ย ช่วยพี่ไว้ได้มากเลยอ่ะ (อ๋อ ที่พี่มายืน เนี่ย
ทำให้ทัศนียภาพ เสื่อมโทรม ดูแย่มาก)
ปล.1 ภาพจริงสวย และคมชัดกว่านี้มาก แต่ขออนุญาติ
Resize รูปแล้วกัน เพราะมันใหญ่มาก
ปล.2 แล้วทำไมกูต้อง Credit ทุกภาพเลยวะ ไม่เข้าใจ
ปล.3 พี่เธียร สำนึกในบุญคุณน้องบ้างนะเนี่ย ที่นั่งทำให้อ่ะ
ปล.4 ข้อความบางส่วนตัดมาจาก M (ดูพี่-น้องเค้าคุย
กัน ผู้ปกครองควรพิจารณา)
ปล.5 ทำไมมันยาวอย่างนี้วะ
ปล.6 แล้วทำไมกูต้อง ปล. หลายอันด้วยเนี่ย
ปล.7 ไม่เอาเว้ย แมร่ง ขี้เกียจเขียนแล้ว
ปล.สุดท้ายจริง อ่าน ๆ กันหัด Comment ด้วยนะ Ha Ha Ha
